Home                  Raid's                2007                  2008                 2009            

                                                                              

 

 Verslag Cavalcade Raid 2010

 

Zweden / Sweden

6 t/m 9 Augustus 2010

Dag 1

Na de nodige voorbereidingen was het eindelijk zo ver. Ellen en ik zouden samen reizen met Henk en Ingrid Bierman uit Havelte. Op Woensdag 04-08-2010 zijn wij rond 9:00 uur vertrokken. Wij zaten op de Camping in Hooghalen waar wij hadden afgesproken en zijn hiervandaan de A28 op gereden om de eerste 100 kilometer over de snelweg af te leggen. Na de eerste 100 kilometer is de tomtom op vermijdt snelwegen gezet en zijn we verder via binnenwegen naar Hohenweststed in Duitsland gereden. Wij hebben hier de eerste nacht overnacht in Hotel Landhaus. Het mooiste moment van de eerste dag vond ik de oversteek met een veer over de Elbe.

 

Dag 2

De tweede dag moeste wij meer kilometers afleggen omdat wij volgens plan net na Malmö wilden overnachten.

Omdat wij via de Sontbrug van Denemarken naar Zweden reden waren wij verplicht langer over de snelwegen te rijden. Ook was aan het begin van deze dag het weer iets minder. Het regende niet echt maar het was wel dreigend. Deze dag zijn we echt goed opgeschoten. Vanaf het moment dat we Zweden binnen reden knapte het weer op en uiteindelijk eindigde wij in een behoorlijke zonnig Zweden. Na enig zoeken zij wij uitgekomen bij het Ibis Hotel in Lund.

Dag 3

Wat mij betreft achteraf de mooiste dag van de week. Wij lagen lekker op schema en hadden alle tijd voor de laatste 230 kilometer. Zonder het vooraf te hebben gepland werden wij door tomtom door de Nationale natuurparken naar het eindpunt gestuurd. Wat is Zweden een mooi land.

Helaas moeste Henk en ik ook goed op de kronkelende weg letten. Ellen wist het niet zeker en dacht het maar Ingrid zag een echte wilde eland wegspringen toen wij door de bossen reden. Rond 15:00 uur kwamen wij aan bij de High Chaparal en konden vlot ons appartement in. Kort daarna barste een enorme onweersbui los. Nadat we kort op het park waren geweest zijn we rond gaan lopen op zoek naar de andere Cavalcaderijders. In de avond was er een gezellige bijeenkomst op de camping waarbij er voor iedereen Hotdogs waren bij een kampvuur aan het meer.

 

Hier hebben we gelukkig weer een hoop oude gezichten gezien en gezellig bijgekletst.

Dag 4.

Zaterdag zouden wij vrij zijn. De Cavalcadeclub Zweden had de jaarvergadering en daar mochten wij wel bij zijn maar dat had gezien de taalbarrière geen zin. Wij besloten dan ook om toch maar weer op te stappen en op zoek te aan naar een terrasje voor een bak koffie en een sorbet. 2 uur en heel veel kilometers later gaven wij het op. Een land dat 15 keer zo groot is als Nederland maar met slechts 9 miljoen inwoners is toch heel anders ingericht. Wij konden gewoon niets vinden en hebben uiteindelijk bij een supermarkt en doos ijsjes en een enorme hoeveelheid chocola gekocht.

Om 17:00 uur werd een fotoshoot georganiseerd. Er waren uiteindelijk 31 Cavalcades om op de foto te zetten.

 

Dit is het voorlopige Europese record. Gezien de hoeveelheid en de beperktheid van het terrein koste het nogal wat moeite om alle motoren op de foto te krijgen.

In de avond hebben wij met zijn allen in het restaurant gegeten. Wij zaten aan een tafel met Rudy, Rosie, Yves en Sandrine en konden dan ook lekker in het Nederlands herinneringen ophalen en voorzichtig plannen en afspraken maken voor de raid van 2011 naar Engeland. Na het eten was er een korte toespraak van de gastheer Bo en van "Mister Europiean Cavalcade" David. De avond werd besloten op het terras buiten het restaurant waar live muziek was en waar het bier voor mij iets te rijkelijk vloeide.

Dag 5.

Dag 5 viel letterlijk en figuurlijk in het water. Het regende aan een stuk door en behoorlijk heftig. Er waren ook geen berichten die een verbetering voor deze dag aangaven waardoor de organisatie zich genoodzaakt zag de tourrit van deze dag af te zeggen. Hierdoor werd het een verloren dag waarbij wij met een groep op een overdekt terras nog een gezellige middag met elkaar hebben gehad. David heeft ons toen, door zijn eigen radio uit elkaar te schroeven, laten zien hoe wij de diodes voor de frequentie aanpassingen. David heeft hier ook en foto van gemaakt en zou die foto op zijn website plaatsen.

Dag 6.

Vandaag zijn wij vertrokken voor de terugreis. Yves en Sandrine zouden de eerste dag met ons mee oprijden tot over de brug. Het weer bij vertrek liet te wensen over en dus besloten wij over de snelweg te rijden. Onderweg klaarde het op en werd het droog. Tijdens een koffiepauze beloofde Yves dat als het droog zou blijven wilde proberen om vanaf de motor te filmen hoe wij de Sontbrug en de tunnel zouden passeren. Dit gaf ons wel een gevoel van opwinding. Yves en Sandrine zorgen namelijk al jaren tijdens de raid´s voor mooie foto´s. En dan zijn vooral de unieke foto´s die Sandrine neemt vanaf de rijdende motor juweeltjes. Een van deze foto's is al een jaar mijn bureaubladachtergrond op de computer en staat op deze site. Het bleef droog en er is voor mijn gevoel behoorlijk gefilmd. Ik hoop dat dit mooie beelden heeft opgeleverd. Na de brug zijn Yves en Sandrine afgebogen en zijn wij de snelweg afgegaan en via binnenwegen naar Odense gereden. Daar hebben wij overnacht in Ansgarhus Motel . Voor het slapen gaan zijn wij lekker uit eten geweest en hebben gewandeld door het stadspark van Odense.

Dag 7.

Vandaag hoeven wij niet zoveel kilometers af te leggen. In de voorbereidingen naar Zweden is Henk op een adres gekomen van een Hotel-restaurant in Pinnenberg die door zijn apartheid opviel. Hier wilde hij graag langs en wij sturen daar vandaag op aan. Helemaal binnendoor (op de laatste 50 km na) zijn wij naar Pinnenberg gereden. Je komt er dan achter dat Denemarken en Duitsland ook echt de moeite waard zijn om rustig door te rijden. Ik heb genoten onderweg. In Pinnenberg aangekomen op zoek naar Maximo. Dit was al snel gevonden. Alleen leek het net een fabriekshal en was gesloten. Henk reed, zoals altijd brutaal, het terrein op en trof de Heer Maximo zelf. Heel gastvrij werden wij ontvangen en mee naar binnengenomen. Wat we daar aantroffen overtrof alle verwachtingen. Heel apart, bijzonder maar toch knus en gezellig. Ik raad iedereen die ooit daar in de buurt is en in de gelegenheid is daar een kijkje te nemen. Echt de moeite waard. Alles is daar groot. De stoelen (boomstammen),tafels (12 persoon), de glazen (alles een halve liter ook limonade) en de porties onbeperkt opscheppen aan het buffet. Wij gingen dan ook moe maar erg voldaan naar de kamer.

Dag 8.

De laatste dag alweer. Jammer maar ook wel weer blij. Henk en Ingrid blij naar het weerzien met de zoontjes en het vooruitzicht om weer lekker thuis te slapen zorgde er voor dat ook wij opgetogen naar huis reden. Al snel waren wij weer in Nederland en even voor Beilen (Drenthe) hebben wij afscheid van elkaar genomen. Ellen en ik hebben enorm van deze reis genoten en hoewel wij vooraf terughoudend waren over de trip naar Engeland hebben wij al wel weer voorzichtig plannen en afspraken gemaakt. Zoals het er nu voor staat gaan wij serieus bekijken wat de mogelijkheden zijn om naar Engeland (www.baskervillehall.co.uk) over te steken voor de raid van 2011.

Wie weet zien wij elkaar daar (weer).